رویا رنگ واقعیت گرفت/ انتظار به پایان رسید: جام در دستان آرسنالی‌ها (عکس)

به گزارش "ورزش سه"، توپچی‌های شمال لندن با گل‌های گابریل ژسوس و نونی مادوئکه، ۲-۱ کریستال پالاس را شکست دادند، اما فارغ از نتیجه، از قبل مشخص بود که سکوهای هواداران آرسنال قرار است تبدیل به یک جشن بزرگ شوند.

هوادارانی که بلیت این مسابقه را داشتند، می‌دانستند چه گنجی در اختیار دارند. در قطارهای منتهی به جنوب لندن، طرفداران از پیشنهادهایی چند هزار پوندی برای فروش بلیت‌هایشان حرف می‌زدند.
اما دیدن لحظه‌ای که آرسنال بعد از بیش از دو دهه دوباره جام لیگ برتر را بالای سر می‌برد، برایشان قیمتی نداشت. و زمانی که مارتین اودگارد، کاپیتان تیم، دقایقی پس از دریافت مدال قهرمانی جام را بالا برد، هواداران در اوج خوشحالی و هیجان قرار گرفتند.

بازیکنان آرسنال، همان‌طور که دوشنبه شب هم دیده می‌شد، غرق شادی بودند، اما این جشن با جام قهرمانی همان تصویری است که سال‌ها بعد هم بارها بازپخش خواهد شد. هر بازیکنی هنگام بالا بردن جام، تشویق فوق‌العاده‌ای از سوی هواداران مهمان دریافت کرد؛ بوکایو ساکا و دکلان رایس بیشترین تشویق‌ها را داشتند.
اما بیشترین استقبال نصیب میکل آرتتا شد؛ مربی‌ای که لحظه را کاملاً زندگی کرد، با جام چرخید و سپس با افتخار آن را بالای سر برد. هرچند جشن قهرمانی آرسنال مرکز توجه بود، اما این مسابقه همچنین آخرین حضور الیور گلاسنر در سلهرست پارک بعد از بیش از دو سال فوق‌العاده روی نیمکت پالاس محسوب می‌شد.

گلاسنر در این مدت عملکردی درخشان داشته و حالا می‌تواند چهارشنبه در لایپزیش، با قهرمانی در فینال لیگ کنفرانس اروپا، خداحافظی‌اش را باشکوه‌تر کند. هواداران پالاس هم می‌خواستند پیش از آن، تیمشان را با انرژی بدرقه کنند و همین موضوع فضای ورزشگاه را حتی شادتر کرده بود.

طرفداران خوش‌شانس آرسنال خیلی زود خودشان را به سلهرست پارک رساندند و در خیابان‌ها منتظر ورود اتوبوس تیم ماندند. آن‌ها سپس با جام‌های بادی و بطری‌هایی که نشان منچسترسیتی رویشان بود، وارد بخش میهمانان شدند. بازیکنان آرسنال هنگام گرم کردن با شعار «قهرمان‌ها» روبه‌رو شدند و حتی بازیکنانی که شرایط بازی نداشتند هم برای تماشا کنار زمین آمدند.

بن وایت با وجود زانوبند، خودش را نزدیک نیمکت رساند تا در این جشن سهیم باشد. در جایگاه ویژه نیز جاش و استن کرونکه، مالکان آرسنال، حضور داشتند و امیدوار بودند این اولین جامی باشد که تا پایان ماه می‌بینند و دومی هم در کار باشد.
ترکیب آرتتا نشان می‌داد که او نیم‌نگاهی هم به فینال لیگ قهرمانان اروپا مقابل پاری‌سن‌ژرمن در شنبه آینده دارد؛ چرا که نسبت به بازی قبلی مقابل برنلی، ۹ تغییر در ترکیب ایجاد کرده بود. گلاسنر هم با توجه به فینال اروپایی تیمش، تقریباً نیمی از بازیکنان اصلی احتمالی‌اش مقابل رایو وایه‌کانو را روی نیمکت گذاشته بود.

آدام وارتون یکی از بازیکنان تعویضی بود و در نیمه دوم وارد زمین شد تا دقایقی بازی کند، اما این تصمیم نتیجه خوبی نداشت؛ او تنها ۱۷ دقیقه بعد، پس از برخورد با مایلز لوئیس اسکلی، مصدوم شد و لنگ‌لنگان زمین را ترک کرد.

آرسنال هم ترس مصدومیت را تجربه کرد؛ نونی مادوئکه هفت دقیقه مانده به پایان، در حالی که عضله همسترینگش را گرفته بود، زمین را ترک کرد. خروج وارتون تنها لحظه‌ای بود که شور ورزشگاه کاهش یافت؛ جایی که هواداران پالاس همچنین از بازگشت ابرچی اِزه استقبال می‌کردند. اِزه روی نیمکت آرسنال بود و برای ورود به زمین لحظه‌شماری می‌کرد.


این هافبک برای نخستین بار از زمان جدایی‌اش از پالاس در تابستان گذشته، دوباره به سلهرست پارک برگشته بود. وقتی کمتر از ۱۵ دقیقه مانده به پایان وارد زمین شد، کل ورزشگاه برایش ایستاده دست زد.

او پس از نقش مهمش در قهرمانی پالاس در جام حذفی فصل گذشته، همچنان یک قهرمان برای هواداران این تیم محسوب می‌شود؛ و واقعاً باید پرسید چه کسی چنین فیلمنامه‌ای می‌نویسد؟ کم پیش می‌آید بازیکنی با این همه احترام از باشگاهی جدا شود و فقط ۱۲ ماه بعد، مقابل همان هواداران، جام لیگ برتر را بالای سر ببرد. تا زمانی که اِزه وارد زمین شد، مسابقه تقریباً تمام شده به نظر می‌رسید.

گابریل ژسوس در دقیقه ۴۲ پس از یک حرکت ترکیبی زیبا با مشارکت داومن و گابریل مارتینلی گل اول را به ثمر رسانده بود. سه دقیقه بعد از آغاز نیمه دوم، نونی مادوئکه اختلاف را دو برابر کرد‌.
با این حال، پالاس در دقایق پایانی واکنش نشان داد و امیدوار است همین روحیه را به فینال چهارشنبه در لایپزیش ببرد. ژان فیلیپ ماتتا یک دقیقه مانده به پایان با ضربه سر روی ارسال یرمی پینو گلزنی کرد. سپس پینو تصور می‌کرد گل تساوی را زده، اما پرچم آفساید به کمک آرسنال آمد تا جشن قهرمانی توپچی‌ها کامل شود.