بنیتس یک الماس واقعی تحویل بارسلونا داد

به گزارش "ورزش سه"، با ورود بنیتس به باشگاه، بحران اقتصادی شدید، او را مجبور کرد به بازار نقل و انتقالات تابستانی قناعت کند که در آن سرمایه‌گذاری از دو میلیون یورو فراتر نرفت؛ کمترین میزان در کل اروپا در یک لیگ بزرگ که حتی توسط باشگاه‌های دسته سوم انگلیس هم پشت سر گذاشته شد. در همان تابستان، آنتونی گوردون پس از یک دوره قرضی ناموفق در پرستون نورث اند (۵ بازی به عنوان بازیکن اصلی، ۱۱ بازی در مجموع، صفر گل) به اورتون بازگشت. 
با وجود آمار ضعیف، مربی اهل مادرید او را به اردوی پیش‌فصل در ایالات متحده برد. گزارش‌های آکادمی اورتون درباره گوردون حاکی از آن بود که این بازیکن که در آن زمان ۲۰ سال داشت، استعدادش را نشان می‌داد اما نمی‌توانست کاملاً شکوفا شود. طبق گزارش‌ها، بازی او فاقد ثبات بود و عملکردش یکنواختی نداشت.
در میامی، تست‌های بدنی تیم نشان داد که آنتونی گوردون اوج سرعت بسیار بالایی دارد (در آن فصل سرعت او طبق جی‌پی‌اس از ۳۷ کیلومتر بر ساعت فراتر رفت)، اما در استقامت کمبودهایی داشت. در اینجا بود که شکوفایی خرید جدید بارسلونا از سه جهت شکل گرفت. از یک طرف، پاکو دی میگل، مربی بدنساز بنیتس، برنامه ویژه‌ای برای افزایش استقامت او طراحی کرد تا آن اوج سرعت بسیار بالا بتواند مدت زمان بیشتری حفظ شود و تکرار بیشتری داشته باشد. این برنامه نتیجه داد.
از طرف دیگر، به ویژگی‌های تاکتیکی نیز توجه شد. گوردون طوری آموزش دید که بتواند به طور مساوی در جناح راست یا چپ بازی کند و از یک سمت به دنبال ارسال سانتر با پای تخصصی و از سمت دیگر به دنبال شوت‌زنی به سمت دروازه باشد (او در آن سال چهار گل در لیگ برتر به ثمر رساند). 
علاوه بر این، در زمینه فنی و روحی، او از حمایت آنتونیو گومز، دستیار رافائل بنیتس و وینگر راست سابق رئال مادرید، سویا یا هرکولس بهره برد. گومز پس از هر جلسه تمرینی، کار انفرادی با گوردون را برای تمرین سانتر و ضربات نهایی انجام می‌داد. در واقع، این دو هنوز هم رابطه خوبی دارند، زیرا این بازیکن انگلیسی با زبان اسپانیایی آشنایی داشت و دوست داشت با گومز و سایر اعضای کادر فنی بنیتس که به سرعت با آن‌ها ارتباط برقرار کرده بود، صحبت کند.
اولین حضور گوردون در اورتونِ رافا ایده‌آل نبود، زیرا او پنالتی خود را در یک بازی دوستانه مقابل تیم کلمبیایی میلاریوس از دست داد. این موضوع در مقایسه با موفقیت‌های بعدی او که با نفوذهای پیاپی از کناره‌ها و برهم زدن نظم حریفان همراه بود، تنها یک اتفاق کوچک به شمار می‌رفت. 
تردیدها درباره عملکرد او (که باعث شد در آن ماه‌ها به تیم زیر ۲۱ سال انگلیس دعوت نشود)، به لطف تلاش و اعتمادی که رافائل بنیتس به او داد، با نمایش‌های درخشانش به پایان رسید. این بازیکن انگلیسی در نهایت ۳۵ بازی در آن فصل لیگ برتر انجام داد و در پنجره نقل و انتقالات زمستانی بعدی، با مبلغی بیش از ۴۰ میلیون یورو به نیوکسل فروخته شد، که تأییدی بر این بود که بنیتس یک الماس تراش‌نخورده را صیقل داده و آن را به جواهر تاج تبدیل کرده است.