لزوم خانه‌تکانی در فوتبال؛ پرسپولیس و استقلال از لیورپول، بارسا یا رئال بزرگتر نیستند/ آنجا صلاح و فوق ستاره‌های آماده می‌روند، اینجا تمام شده‌ها می‌مانند!

فصل نقل و انتقالات برای تمام هواداران در همه جای دنیا جذاب‌ است. زمانی که تیم‌ها سراغ چهره‌های جدید می‌روند یا با ستاره‌های بزرگ خداحافظی می‌کنند. فوتبال به همین دلیل اینقدر محبوب است که مثل خود زندگی، هر آمدنی، رفتنی دارد. فوتبال برای جوان‌هاست، فوتبال خون تازه می‌خواهد و خلاصه اینکه فوتبال، زبان و الزاماتی دارد که در فوتبال ما هرگز یافت نمی‌شود!
این روزها همه پیگیر خریدهای فلیک در بارسلونا و سرنوشت مدیریت رئال هستند. در منچستر، مونیخ، لندن و همه جای دیگر، طرفداران تیمها شاهد خانه تکانی در باشگاه محبوب خود هستند. فقط به عنوان یک مثال، به اتفاقاتی که در باشگاه بزرگ و پرطرفدار لیورپول می‌افتد نگاه کنید، باشگاهی که اتفاقاً در خود کشور ما نیز کم طرفدار ندارد.
ابراهیما کوناته به صورت آزاد از لیورپول جدا خواهد شد. رئال مادرید، بایرن مونیخ و چلسی به جذب رایگان مدافع فرانسوی علاقه دارند. توجه کنید که او یکی از ملی پوشان فرانسه حاضر در جام جهانی و از ستون‌های لیورپول در سال‌های اخیر و افتخارات بی‌شمار کسب شده بود.
قبل از او ترنت الکساندر آرنولد به رئال رفته بود، کاپیتان جردن هندرسون رفته بود که او هم با سه شیر در جام جهانی حاضر است. همین چند روز قبل اندی رابرتسون به عنوان بازیکن آزاد به تاتنهام رفت و بالاخره فرعون بزرگ، محمد صلاح نیز با هواداران آنفیلد خداحافظی کرد. یکی از گرانترین و بهترین بازیکنان حال حاضر و سال‌های اخیر جهان.
هر کدام این بازیکنان به لحاظ فردی و فنی آنقدر خوب هستند که بزرگترین باشگاه‌های دنیا با کلان‌ترین ارقام، آنها را می‌خواهند. هیچکدام مصدوم یا حاشیه دار یا در آستانه پایان فوتبال نیستند. پس سوال اینجاست که چرا لیورپول اجازه می‌دهد به همین راحتی بروند؟ چرا قراردادشان را تمدید نکرد؟ لااقل آنها که دوست داشتند بمانند!
جوابش، قانون ذاتی فوتبال است. همانطور که فوتبال برای جوانان است، مهمترین عنصر برای کسب پیروزی و موفقیت نیز انگیزه و عطش است، اول برای بازیکن و بعد مربی و سایر ارکان باشگاه. این بازیکنان آنقدر خوب بودند که در این سال‌ها لیورپول را به تمام جام‌های ممکن رساندند، اما دیگر انگیزه‌ای برای تکرار موفقیت‌ها ندارند. پس لازم است که خون تازه به تیم تزریق شود.
درست به همین دلیل در تمام دنیا و تمام مشاغل تخصصی، تغییر نسل لازم است. خود بازیکن هم به تنوع و شرایط تازه در تیم جدید نیاز دارد تا دوباره برای جایگاه اصلی بجنگد. جوانان جانشین هم باید از پس مقایسه با ستاره های بزرگ جداشده در زمین و ذهن هوادار برآیند.
این اتفاق به این معنی نیست که کوناته و صلاح یا رابرتسون و هندرسون قدر پیراهن لیورپول را نمی‌دانستند، یا اینکه ناآماده بودند و دیگر به اوج برنمی گشتند. این قانون فوتبال است که باید هر ستاره‌ای روزی برود و یک جوان جایش را بگیرد تا موفقیت‌های تیم ادامه داشته باشد. آنها عاشق آنفیلد بودند و می مانند اما آب -که سمبل زلالی و پاکی است- هم اگر یکجا بماند، مرداب می شود.
حالا نگاه کنید به تیم‌های خودمان، آنها که در ابتدای هر فصل نقل و انتقالات و در شعار، می خواهند چنین و چنان کنند اما در عمل، همیشه همان همیشگی می شود!


سال‌هاست که استقلال و پرسپولیس می‌خواهند، ولی نمی توانند از قید چند نام بزرگ اما تمام شده، خلاص شوند! بازیکنانی که اصلاً کیفیت امثال صلاح را ندارند و تیم‌هایی که قابل مقایسه از هر نظر، با لیورپول نیستند، در فوتبالی که به همین دلایل، هرگز به قافله جهانی نمی رسد!
بیشتر بخوانید: دوپینگ فوتبال با علم؛ کاش جای جادوگر، ما هم از این هزینه‌ها کنیم!